تشکهای رنو که بهعنوان تشکهای گابیون یا تشکهای قفسی سنگی نیز شناخته میشوند، اجزای مهندسی به شکل حصیر هستند که از مشبکهای فلزی شش ضلعی دوتایی بافته شده با ماشینی-تشکیل شدهاند. ضخامت آنها به طور قابل توجهی کمتر از طول و عرض آنها است. تشک های رنو با سنگ و مواد دیگر پر می شوند و سپس به یکدیگر متصل می شوند تا یک واحد را تشکیل دهند که در درجه اول برای کنترل فرسایش در پروژه های حفاظت از آب مانند دایک ها، سواحل رودخانه ها و دیواره های دریایی استفاده می شود. آنها مزایایی مانند انعطاف پذیری و سازگاری با شرایط مختلف فونداسیون را ارائه می دهند.
تشک های رنو سازه های مشبک سیمی با ضخامت 0.17-0.3 متر هستند که در محل با سنگ پر شده اند. آنها عمدتا به عنوان سازه های حفاظتی شیب برای کانال های رودخانه، سواحل رودخانه ها و بستر جاده ها استفاده می شوند. آنها از آسیب دیدن سواحل رودخانه توسط جریان آب و امواج جلوگیری می کنند، در حالی که امکان تبادل همرفت طبیعی بین آب و خاک زیرین را فراهم می کنند و تعادل اکولوژیکی را به دست می آورند. پوشش گیاهی در شیب باعث افزایش چشم انداز و ایجاد فضای سبز می شود.
تفاوت بین تشک های رنو و سبدهای گابیون/قفس های گابیون در ارتفاع و ساختار صاف و بزرگتر آنها نهفته است. قطر سیم فولادی روکش شده نیز نازکتر از گابیونها است که معمولاً در دو نوع موجود است: دیافراگمی دوبل (قطر سیم 2.0 میلیمتر) و تک دیافراگمی (2.2 میلیمتر). تشکهای رینو دو دیافراگمی بیشتر مورد استفاده قرار میگیرند که مزایایی مانند سهولت ساخت، جلوگیری مؤثر از ریزش سنگ هنگام استفاده برای حفاظت از شیب و افزایش مقاومت در برابر فرسایش را ارائه میدهند.










